Trauma is een diepgaande, lichamelijke ervaring met gevolgen voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid van het slachtoffer. Onderzoekers bekeken de rol die vechtsporttraining kan spelen bij het voorkomen en verwerken van zulke heftige ervaringen. In hun conclusie bevelen zij aan om de inzet van vechtsport op verschillende terreinen meer samen te brengen.
Vechtsporttraining die rekening houdt of is afgestemd op trauma’s van de sporters, kunnen de beoefenaars helpen op verschillende gebieden. Ze kunnen bijdragen aan het versterken van het zelfvertrouwen. Ze kunnen iemand leren om gevoelens te beheersen. Ook de sociale omgang met andere mensen kan via vechtsport worden verbeterd.
Onderzoekers Minke Marjanneke van de Kamp, Georgia Verry, Erik Jumelet-Boom en Tina Bellemans bekeken wat hierover inmiddels uit bestaand onderzoek bekend is. Zij verzamelden daarvoor zo veel mogelijk studies die dit onderwerp raken. Leuk detail: drie van de vier schrijvers beoefenen zelf verschillende vormen van vechtkunst. Ook bundelen zij in dit artikel kennis uit eigen onderzoeken, waarbij zij intensief samenwerkten met trainers en andere experts in de praktijk.
Het woord trauma hoor je steeds vaker en wordt niet altijd goed gebruikt. In de context van dit onderzoek gaat trauma over een psychische- en lichamelijke ontregeling door een schokkende, bedreigende of overweldigende gebeurtenis. Zo heftig dat je het op dat moment niet op een gezonde manier kon verwerken.
Uit het onderzoek blijkt dat ook reguliere vechtsportlessen al behulpzaam zou kunnen zijn voor het voorkomen of verminderen van klachten na trauma. Voorwaarde is dat de trainer ’traumasensitief’ kan werken, dat wil zeggen: met aandacht voor tekenen van trauma. Ook kan een trainer met extra opleiding selectief vechtsport aanbod aanbieden voor kwetsbare doelgroepen. Met extra gerichte training kunnen ze mensen uit kwetsbare groepen weerbaarder maken. Daarnaast kunnen psychomotorisch therapeuten (PMT’ers) met vechtkunst als middel vormen van traumabehandeling aanbieden.
Wat de onderzoekers ’traumageïnformeerde martial arts’ noemen, is geen wondermiddel, maar aanvullend waardevol. Ze concluderen na bestudering van de onderzoeken dat de verschillende toepassingen weliswaar beschikbaar zijn, maar dat er nog zelden een geïntegreerde aanpak is. Daarom is een belangrijke passage in de conclusie van het onderzoek: “Het ontwikkelen van lokale netwerken van gecertificeerde trainers en therapeuten zou de samenwerking tussen preventieve en klinische domeinen kunnen versterken en veilige, lichaamsgerichte paden naar herstel kunnen bevorderen.”
Hierin ligt een uitdaging voor zowel de vechtsportsector als voor therapeuten die de waardevolle rol van martial arts in deze hulpverlening zouden willen versterken. Een mooi voorbeeld van eerste stappen die al gezet worden gaat via het Warrior Code-platform. Om als vechtschool te mogen aansluiten, zijn er kwaliteitseisen, en eenmaal binnen ontvang je ook extra online nascholing, bijvoorbeeld over mentale gezondheid. Dit laatste online aanbod is ontwikkeld door een samenwerking van het NIVM en kennisinstituut TRAP Kickboksen, van één van de schrijvers van het artikel.
Het onderzoek is hier te lezen.
De onderzoekers:
Minke Marjanneke van de Kamp, Faculty of Behavioural and Movement Sciences, Vrije Universiteit Amsterdam, The Netherlands
Georgia Verry, Concious Combat Club, Melbourne, Australia
Erik Jumelet-Boom, Martial Arts & Health Institute (MAHI) & Kennisinstituut TRAP Kickboksen, Zwolle, The Netherlands
Tina Bellemans, Department Movement, Health, and Wellbeing, Windesheim University of Applied Sciences, Zwolle, The Netherlands
